Pozorište
08. 11. 2010
Kritika: Zlatno tele
Markovićeva režija dalje pati od stilskih nedoslednosti kao što je npr. korišćenje ultrarealističkih detalja scenografije u kombinaciji s prostorom rešenim da podseća na cirkusku arenu
Za svoju prvu režiju i ujedno prvu premijeru Narodnog pozorišta u ovoj sezoni Goran Marković odabrao je dramatizaciju romana Zlatno tele. Roman ruskih satiričara Iljfa i Petrova govori o Ostapu Benderu (Milan Gutović), prevarantu koji tridesetih godina 20. veka puca na visoko, okuplja oko sebe družinu sitnih prevaranata s kojima kreće u misiju iznuđivanja novca od milionera, i kada konačno ostvari svoj cilj - shvata da novac nimalo ne vredi ako ostaneš sam. Ovaj vrhunski naivan, ali potencijalno zabavan zaplet, nažalost, rasplinjava se u neartikulisanoj režiji i neveštoj i konfuznoj dramatizaciji, koja obiluje sporednim tokovima i tipiziranim likovima koji služe uglavnom kao komički zamajci.
Markovićeva režija dalje pati od stilskih nedoslednosti kao što je npr. korišćenje ultrarealističkih detalja scenografije u kombinaciji s prostorom rešenim da podseća na cirkusku arenu. U skladu s tim i glumačka igra kreće se u rasponu od stilizacije koja vuče na slepstik i crtane filmove do ozbiljnog psihološkog proživljavanja, tako da ta zbrka dovodi do momenata koji prave transfere neprijatnosti poput scene u kojoj kradljivac gusaka Panikovski (Đuza Stojiljković) umire srčano izgovarajući kao poslednje reči „guska, batak, krilce, šija".
Ni sami slepstik momenti ne doprinose opštoj zabavi, između ostalog i zato što glumci, pre svega Hadži Nenad Maričić kao Balaganov i Darko Tomović kao Kozljevič insistiraju na preglumljivanju i neartikulisanim fizičkim sredstvima. U ovakvoj postavci vrhunska nezainteresovanost Milana Gutovića za događaje na sceni čak najbolje funkcioniše. Kao posebna poslastica tu su i filmske sekvence nemih ruskih filmova koje potcrtavaju ono što će se desiti u sceni, i bend koji nam svira setnu muziku - rezultat je samo nezanimljivi kič u stilu „kako zamišljamo rusku dušu". Na kraju, kao ishod ove Markovićeve papazjanije, i ono malo aktuelnosti teksta gubi se u ovom scenskom haosu, da to nije ni najmanje zabavno i da sat i po nikada nisu duže trajali.
Režija: Goran Marković
Uloge: Milan Gutović, Igor Đorđević, Vlastimir-Đuza Stojiljković...
